Ach, stel je niet aan

‘Ik kan helaas niet komen want ik ben ziek.’

Wat denk je bij het lezen van die zin? ‘Ach, dat ze maar gauw weer de oude is’, ‘Ismae komt niet, ze is ‘ziek’’ of ‘ja hoor, hoezo Sjaak Afhaak?’

Het hele smoesjes-gebeuren rondom ziek zijn vind ik persoonlijk best een kwalijke zaak. Ik ben namelijk niet van het type dat ‘ziek’ is wanneer het mij uitkomt. Nee, ik ben van het type dat tijdens mijn middelbare schooltijd toch naar school ging omdat ik geen les wilde missen. Ik maakte nog liever een repetitie met naast mijn tafeltje een kotsemmertje dan dat ik die toets een week later had moeten inhalen.

Ik weet bijvoorbeeld nog goed dat ik net in de brugklas zat toen ik me op een ochtend hondsberoerd voelde. Toch was ik op de fiets gestapt. Dat heb ik geweten ook. Ik was nog geen tien minuten op school of ik moest me toch een spurt maken naar de toiletten, die ik net niet haalde met als gevolg een hoopje kots in mijn handen en een hoopje kots in de wastafel. Ik kon wel door de grond zakken, maar het algemene gevoel van zwakte, een symptoom van koorts en in dit geval zeker ook van het brugsmurf zijn, overheerste toch al. De conciërge zou het schoonmaak-klusje wel klaren, waarschijnlijk had hij die ochtend liever gewoon een telefonische ziekmelding van me ontvangen. Uiteindelijk heb ik me die ochtend door mijn docent Frans naar huis laten sturen. Yes, ik mocht eindelijk mijn bed in. Een ‘voordeel’ van deze ellendige ochtend: ze hadden in ieder geval met eigen ogen gezien dat ik niet leed aan aanstelleritis.

Je zou toch denken dat dit me niet nog eens is overkomen. Helaas. Ik ben zo’n unieke ezel die zich wel twee keer aan dezelfde steen stoot. Zo heb ik bijvoorbeeld meerdere malen met migraine bij een verjaardagspartijtje gezeten. Ook zo iets, hoe vaak ik wel niet heb gehoord: ‘Migraine? Ach een beetje hoofdpijn, neem gewoon een aspirientje!’ Ja, want dat helpt volgens de mensen die migraine alleen kennen van horen zeggen. Mensen die dat soort uitspraken doen kunnen wat mij betreft dus de boom in, en als het even kan naast de duif die ik met z’n ‘geroekoe’ (op dagen dat ik migraine heb) het liefst met een luchtbuks de boom uitknal. Dat is dus best heel ernstig want iedereen die mij een beetje kent die weet dat ik dol ben op dieren, zelfs op duiven.

Goed, je kunt je misschien dus ook een voorstelling maken van Ismae op een partijtje waar wat schreeuwende kinderen rondrenden. Ik had ze nog net niet met een klokje naar buiten gestuurd. ‘Kom om 20:00 maar terug want dan is Ismae naar huis, om 18:00 laat ik jullie moeders wel een bord patat voor jullie buiten zetten en vermaak je tot die tijd!’ BAM, deur op slot. Normaal gesproken vind ik kinderen overigens wel leuk hoor.

Het kwam er dus eigenlijk op neer dat ik me, als ik ziek was niet alleen rot voelde omdat ik ziek was maar ook omdat ik een soort van verslag moest doen over hoe ziek ik was, om anderen te overtuigen van het feit dat ik heus wel ziek genoeg was om Sjaak Afhaak te mogen zijn. Hoewel ik dol ben op verslaglegging, had ik een hekel aan dat soort verslagen en dus liet ik vaak wel mijn pipse gezicht zien op een feestje, verjaardag, lesdag of uitje.

Ik ben er inmiddels achter dat het voor allebei de partijen simpelweg het beste is om wel gewoon als Sjaak Afhaak onder de wol  te kruipen. Gisterenavond zat ik misschien nog proostend, proestend en kuchend op een verjaardagsfeestje, over de rest van het weekend kan ik kort zijn: Ik ben ziek. (En ja, als ik ziek ben kan ik best een blog schrijven.)

Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook

It's only fair to share...

1 gedachte over “Ach, stel je niet aan

  1. Heel veel beterschap, Ismae! 🙁 🙁 Je hebt nog een geweldige blog neergezet tijdens je ziek-zijn. Wauwie! Nu lekker goed voor jezelf zorgen en inderdaad onder de wol kruipen 🙂 Want alleen zo kun je ook goeds betekenen voor anderen straks!

    Knuf en beterschap.
    Do

Reacties zijn gesloten.