Jetlag

2.

Dit keer is het niet mijn wekker die ik (alweer) ben vergeten uit te zetten op mijn vrije dag, maar de jetlag die mij wekt op een niet schappelijke tijd van 05:00. Ik kijk opzij. Twee grijsgroene ogen staren me aan. Fijn, denk ik. Ik ben niet de enige. Op de één of andere manier stelt die gedachte me altijd gerust. Onderweg naar mijn werk voor een ochtenddienst kijk ik altijd of er al ergens in huis licht brandt. Het idee dat ook de slaap van die mensen is verstoord en ik niet in m’n uppie op de been ben op stille, vroege ochtenden doet me deugd. Sadist.

Dat ik in NY niet bang hoef te zijn voor stille, vroege ochtenden, lijkt me helder. Buiten raast verkeer, klinkt getoeter en hoor ik tal van sirenes. De één nog scheller dan de ander. Het idee dat ik nog vier uur lang naar het plafond lig te staren met deze stadse geluiden op de achtergrond maakt me onrustig. Ik spring uit bed, trek mijn slaaphemd en short uit, grabbel in mijn nakie mijn sportkleding uit mijn koffer en trek mijn hardloopschoenen onder het bed vandaan.

Ruud zit inmiddels rechtop in bed. Of het komt doordat ik nog steeds in mijn blootje door de kamer manoeuvreer of omdat hij niet kan peilen wat voor gestoord plan ik nu weer heb, laat ik in het midden. Enkele seconden later is hij in ieder geval in voor mijn plan en nog geen tien minuten later rennen we de 22 trappen die het trappenhuis van ons hotel kent af. De warming up is gedaan. Anderhalf uur later, nadat we ons in het zweet hebben gewerkt in de gym, rennen we alle 22 trappen weer omhoog. Althans dat is het idee. Ik strand, Ruud niet.

Fit, fris en fruitig verorberen we iets later een ontbijtje om vervolgens aanstalten te maken naar ‘financial district’. Tijd voor de eerste wandeling van vandaag met behulp van het boekje 100% New York. Nu achteraf kan ik echt iedereen dit boek aanraden! Alhoewel sommige wandelingen te betwijfelen zijn (blog volgt).

Met maar liefst twee wandelingen op de planning zijn Ruud en ik vandaag in ieder geval niet te stoppen. New York, kom maar door.

Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook

It's only fair to share...