Broodje plastic

Via de WNF ‘plastic afvallen challenge’ kwam ik erachter dat ik op NS-stations korting kan krijgen op warme dranken. Daar was ik wel voor te paaien. Tja, je bent Nederlander of je bent het niet. Het enige wat ik daarvoor hoefde te doen was bij een kiosk aankloppen met mijn eigen koffiebeker. 1-0. Nog voordat ik afgelopen weekend was ingecheckt bij de NS, had ik mijn eerste aanwinst binnen:

MINE

Ik bespaar voortaan niet alleen op de koffie, ook op de wegwerpbeker. Voor de echte wereldverbeteraars onder ons is dit overigens vet oud nieuws. Sinds oktober 2018 krijg je met je eigen koffiebeker al korting op je warme drank op meerdere NS-stations. Goed nieuws is dat er alleen al in de drie daaropvolgende maanden 60.000 wegwerpcups bespaard zijn gebleven!!! Nederland is natuurlijk ook wel hét land bij uitstek waar zo’n kortingsactie aanslaat.

Met mijn eigen koffiecup in mijn handen voelde ik me kiplekker. Ondanks het feit dat ik eerder die ochtend nog een eitje met zeezout, en dus microplastics, had verorberd. Want ja, wat wij (mensen) met z’n allen in de zee donderen, krijgen we net zo hard weer terug via ons voedsel. 8 miljoen ton plastic schijnt er jaarlijks in de oceanen te belanden… 

Ik dacht dat mijn bijdrage hieraan relatief klein was. Een plastic challenge zag ik daarom wel zitten. Zag inderdaad, want eenmaal bezig, begint de moed me behoorlijk in de schoenen te zakken. Hieronder een impressie van hoe het me afgaat:

Ruk. Dus.

Oké, ik zal het even nuanceren. Vooral de supermarkt is een helse uitdaging voor me. Zoals Cruijf zou zeggen: ‘Je gaat het pas zien, als je het doorhebt’. Daar sta je dan met je goede gedrag. Want wat ga je in godsnaam eten als zowat alles is verpakt in plastic?! Van komkommers tot brood, van broccoli tot cashewnoten en van spaghetti tot schuursponsjes. Alles.

Ik sta op standje overleven nu ik alleen nog maar trossen bananen en flessen wijn durf aan te schaffen. Mijn huis maak ik voor het gemak ook niet meer schoon. Alles om mijn Plastic Afhankelijkheids Index (PAI) te verlagen. Zelfs de havermelkpakken bevatten een plastic dop joh. Voor iemand die had besloten in 2020 vaker veganistisch te eten (wat nog niet al te best gaat – zie eerder deze blog ‘broodje ei’) is dit geen leven. En dus koop ik groenten, brood en noten.

Mijn eigen bijdrage aan de plastic consumptie is daarmee ‘yuuuge’, zoals Trump zou zeggen. O nee, zeker niet dat hij dat zou zeggen want menselijk handelen is volgens hem helemaal niet de oorzaak van de klimaatverandering. Nee, het zijn de pinguïns, nou goed. Als de mens slaapt komen ze aan land om tonnen plastic de zee in te flikkeren en het aan hun schildpadvriendjes te voeren. Goed, in Republikeinenland zijn ze dus onschuldig. Daar is alles schoon joh. Schone lucht, schoon water. Trump regelt het. O ja, en banen. Die regelt hij ook. Is belangrijker dan een leefbare wereld. Gelukkig zijn we niet allemaal zo achterlijk.

Ik erken mijn eigen bijdrage aan de plastic consumptie wel. Maar ja, als lichtelijke milieu-activist ben ik natuurlijk ook gewoon ‘loco’. Anyway, ik ben des te gemotiveerder om mijn challenge voort te zetten. Ik neem mijn eigen boodschappentas mee naar de Ap, mijn appels en kiwi’s rollen van links naar rechts door mijn winkelwagen omdat ik weiger een plastic zakje te pakken om ze in te doen en ik scheid afval. Al schijnt maar 15% daarvan echt gerecycled te worden. Ach, daar doen we het dan maar voor he.

Het plastic probleem gaat natuurlijk verder dan ons kikkerland. Terwijl de kiwi’s in mijn winkelwagen hun eigen weg gaan denk ik terug aan mijn reis door Cambodja. Ik kwam aan op een bountystrand. Met verdomd veel inlevingsvermogen was het inderdaad een bountystrand. Het eerste wat ik namelijk zag was een gigantische afvalstortplaats. Bergen plastic pal naast de oceaan.

Gaan die paar plastic zakjes minder per week door mij dan echt het verschil maken?! Ik troost mezelf met de gedachte dat het WNF wereldwijd projecten opzet om ook aan de andere kant van de wereld samen met de bevolking het plastic probleem aan te pakken. Hoewel ik sceptisch ben over hun voornemen om de hele oceaan plastic-vrij te krijgen en bovenal te houden, ben ik ervan overtuigd dat een betere wereld nog altijd begint bij jezelf. 

Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook

It's only fair to share...