Check je label!

Vandaag ‘een blunder’ waarbij het huilen me nader staat dan het lachen.

Een paar dagen geleden las ik het verhaal achter Angora-wol. Ben je nog niet op de hoogte van dit verhaal? In de uitzending van Tros Radar werd gisterenavond aandacht besteed aan deze zaak. Geschokt was ik, of eigenlijk ben ik dat nog steeds. PETA (People for the Ethical Threatment of Animals) heeft beelden van de werkwijze die schuilgaat achter de productie van deze wol openbaar gemaakt. Ik heb deze beelden gezien en dat was schokkend. Mijn maag keerde zo ongeveer om en tranen sprongen in mijn ogen of springen eerlijk gezegd nog steeds in mijn ogen.

Gillende konijnen omdat de vacht letterlijk van hun lijf wordt getrokken, en dat volgens PETA iedere drie maanden, twee tot vijf jaar lang. Na die vijf jaar (als die arme beesten de vijf jaar al halen) is het voorbij. Niet dat de bunny’s dan plotseling een zalig leven voor de boeg hebben, integendeel. Hun keel wordt doorgesneden en hupsakee weg ermee. Zelfs als je niks met dieren hebt of als je Flappie voor het kerstmaal zou serveren, zelfs dan nog moet dit je nog aan het hart gaan.

Angora-wol wordt voornamelijk geproduceerd in China. Natuurlijk is het eenvoudig om dan vol argwaan te denken: ‘Die Chinezen, hoe kan het ook anders’, maar ho! Hou op, schei uit. Onze winkels liggen namelijk vol met wol van deze knaagdiertjes. Het zit verstopt in die mooie dikke sjaal of in dat warme zachte vest. Angora-wol voorziet de wellustige mens in zijn gewende luxe.

Ik denk direct aan mijn warme winterkleding, die sinds een paar weken weer in de kast hangt en trek de kastdeur open. Ik ruk alle kledingstukken die ook maar iets van wol weg hebben van de hangers en check één voor één de labels. Mijn hart bonst in mijn keel, zo bang ben ik om de beruchte wolsoort tegen te komen. Mijn hart stopt er haast mee als ik op het label van die witte zachte trui stuit en het volgende zie staan: 10 % Angora.

Tranen diggelen over mijn wangen. Verbouwereerd sta ik in de hoek van mijn kamer. Ik houd de trui voorzichtig vast, alsof ik een breekbaar voorwerp in handen heb. Ik aai de stof en knijp de trui vervolgens fijn. Alsof het een konijntje is dat ineen krimpt nadat het is ontzien van zijn vachtje. Ik laat de trui uit m’n handen glijden en zie de wol voor me op de grond ineen zakken. Het is als een kaalgeplukt diertje dat daar als een hoopje ellende aan mijn voeten ligt. Ik sla mijn handen voor m’n gezicht en voel woede opkomen. Woede naar de Angoraboeren, de inkopers, de winkelketens die deze stof accepteren maar bovenal woede naar mezelf.

De trui ligt inmiddels weer keurig opgevouwen in mijn kledingkast maar of ik hem ooit nog zal dragen, dat betwijfel ik. Al besef ik me tegelijkertijd dat ik dan voortaan beter naakt door het leven kan gaan, aangezien ook de verhalen achter mijn zijden blouses, leren schoenen en mijn Mohair-vest niet over rozen gaan.

Geloof me, de beelden van de Angora-productie zie je liever niet maar kijk ze toch maar. Pas dan zul je weten dat ik de gruwelijke waarheid spreek en niet zomaar voor een willekeurig konijntje in tranen uitbarst.

Wat ik me nu ten zeerste afvraag: Kan biologische wol niet een grotere rol gaan spelen in het leven van de consument? Ofwel, kan wol ook diervriendelijk geproduceerd worden? Desnoods betalen wij als consument een paar tientjes meer, als we toch een luxeprobleem kennen en iets per se willen hebben waarom dan niet gewoon iets minder voor meer in plaats van altijd maar dat hebberige streven ‘meer voor minder’. Kortom: Zou wol (ooit) voor zowel dieren als mensen aangenaam kunnen zijn?

Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook

It's only fair to share...

1 gedachte over “Check je label!

  1. Goeie post. Ik weet niet of ik zelf iets met angorawol heb, ik heb er tot nu toe bij het kopen ook nooit maar één gedachte aan besteed. En ik durf ook niet te kijken (sowieso kan ik hier niet tegen, maar KONIJNEN!). Ga er in ieder geval in de toekomst op letten.

    Overigens geloof ik dat we ooit wel wol zouden kunnen hebben die goed is voor mens en dier, maar ik denk dat het nog best lang kan duren, omdat dit soort dingen altijd maar meeeeeegalangzaam gaan. Maar ik heb goede hoop. Hopelijk zijn meer mensen zo geschrokken van die uitzending…

Reacties zijn gesloten.