In mijn eentje

Ik pauzeerde mijn studie en ging in mijn eentje naar Cambodja.
Waarom? Wat waren mijn motieven? Wat dacht ik er te vinden? En is dat gelukt?

Cambodja omdat het land redelijk compact is en ik niet veel langer dan drie weken de tijd had. Daarnaast was ik op zoek naar een mix van geschiedenis, cultuur, zon, zee, strand en avontuur. Verder is het in Zuidoost Azië gelegen Cambodja een relatief goedkope vakantiebestemming.

ingang Angkor Thom

In mijn eentje omdat Ruud simpelweg geen vrij had, maar ook omdat ik die behoefte had. Ik wilde op mijn eentje zijn aangewezen, ik wilde zelf kunnen bepalen wat ik zou doen en wat ik zou laten, ik wilde alleen huilen, lachen, denken en ontdekken. Ik wilde me bevinden in een compleet andere omgeving waarvan ik ook niet wist wat die me zou gaan brengen in deze roerige tijd.

Ik dacht gewoon dat zo’n reisje goed voor me zou zijn en denk nu eenmaal terug op Hollandse bodem nog steeds dat het inderdaad goed voor me is geweest. Waren er dan geen moeilijke momenten? Natuurlijk waren die er. Ik heb in mijn eentje over stranden gewandeld opkijkend naar de helderblauwe lucht en gevoeld hoe de tranen over mijn wangen stroomden. Ik heb zo nu en dan uren wakker gelegen en me eenzaam gevoeld, ondanks het feit dat ik in een dorm met 9 anderen lag. En ik heb op die momenten gewenst dat ik naar huis zou bellen in de hoop dat daar met een warme vertrouwde ‘jaaaa?’ opgenomen zou worden.

Die ‘jaaa?’ kwam er niet, maar wel andere warme woorden als: ‘Hoi lieverd!’, ‘Hey sissie!’, ‘Dag moppie’ en ‘Ha Issie!’. Even wennen misschien, maar minstens zo vertrouwd. Op deze lieve achterblijvers kon ik steunen. En hoewel ik zelf voorafgaand aan mijn reis misschien wel bang was voor meer breekmomenten, was het tegen de verwachtingen in meestal een opgewekte Ismae die zij aan de lijn kregen.

In de drie weken tijd ervoer ik namelijk maar enkele momenten van echte eenzaamheid. Ik mocht dan in mijn uppie op het vliegtuig zijn gestapt, iedereen die alleen heeft gereisd weet dat je op de plaats van bestemming maar zelden echt alleen bent. Soms was het haast een uitdaging om mezelf even terug te trekken met enkel en alleen mijn leesboek.

Buddha in een tempel
De yogastudio

Ik heb in die korte tijd zoveel nieuwe indrukken opgedaan en zoveel mensen leren kennen. Van scooterbuddie tot lotgenoot, van luieren aan het zwembad tot vier keer per dag yogasessies volgen, van beerpong tot dagelijks twee uur mediteren en van oppervlakkige lolletjes tot diepzinnige gesprekken over het leven, geluk en de dood.

Of dit ook is wat ik dacht te vinden dat weet ik niet precies. Ik heb in ieder geval kunnen genieten, mijn gedachten kunnen verzetten en misschien weer een klein stukje meer van mezelf (terug)gevonden. De grootste uitdaging zit hem er misschien wel in om thuis op deze voet verder te gaan. Maar alleen al voor dat besef wil ik zeggen dankjewel allemaal, dankjewel Cambodja.


Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook

It's only fair to share...