Tapijttegels

Je kent ze wel, tapijttegels van 50 bij 50 cm in allerlei ‘net niet’ kleuren. Ik ben er nooit gecharmeerd van geweest en zou ze dan ook niet snel aanschaffen. Waar ik momenteel evenmin gecharmeerd van ben, is de vieze vaalblauwe bevlekte vloerbedekking die ik op de slaapzolder aantref van het verder uitermate knusse appartementje dat vanaf morgen het nieuwe onderkomen is van vriendlief.

‘Gadver, hier kan ook meteen een ander vloertje in.’ Zo, het hoge woord is eruit. Tja, subtiel is anders, duidelijk is het in ieder geval wel. Hij fronst zijn wenkbrauwen en kijkt me aan: ‘Hoezo? Ik reinig dit tapijt wel.’ Ik schiet in de lach: ‘Reinigen?! Dit versleten spermatapijtje?’

Ik besluit verder mijn mond te houden en gewoon eens op zoek te gaan naar goedkope nieuwe en vooral frisse opties. Je raadt het al, ik kom uit op een bedrijf dat restanten tapijttegels te koop aanbiedt. Veruit de goedkoopste optie en daarmee dus ook de enige.

Diezelfde middag staan we in een boerderijschuur waar de pallets tapijttegels tot aan het plafond zijn opgestapeld. De muffe stal in combinatie met een lucht van koeienmest doet me direct denken aan het vunzige tapijtje. Ik begin dus maar meteen de goedkoopste stapel vloertegels door te spitten.

Niet nodig, zo blijkt al gauw. ‘Deze zijn niet op kleur uit te zoeken, je krijgt gewoon een stapel mee’, aldus de verkoper. Ongemakkelijk kijk ik vriendlief aan. Hij lacht. ‘Tja schatje, dat wordt één grote circustent. Ik denk daarom eerder aan zoiets.’ Een oersaai vaalgrijze tegel wordt omhoog gehouden. ‘Tja schatje, dat wordt een flink prijsverschilletje.’ Ik wenk naar de prijskaart. Bedachtzaam kijkt hij me aan.

Ik loop terug naar de stapel niet-op-kleur-uit-te-zoeken-tegels en knik vastbesloten naar hem, hoewel ik op dat moment helemaal niet zo zeker ben van mijn zaakje. Op hoop van zegen dat die mix aan kleuren inderdaad een goed idee is, reken ik snel het totaalbedrag uit. ‘Oké, deze wordt het’, zegt hij terwijl hij de verkoper op de stapel tegels voor mijn voeten wijst. Tevreden doe ik een stap achteruit.

Eenmaal thuis banen we ons een weg door ruim tien verschillende kleuren tegels:

‘Kriskras door elkaar, dat is het leukste.’

‘Nee, alle kleuren op een rij.’

‘Nee, man! Kriskras door elkaar.’

‘Vooruit, kriskras door elkaar.’

Zie hieronder het eindresultaat, dat er absoluut mag wezen (al zeg ik het zelf). Zo gek zijn die tapijttegels dus nog niet.

Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook

It's only fair to share...