Tijd om het hoofd koel te houden

Ik hoor jullie al denken: ‘Komt ze weer aan met haar pleidooi voor het milieu. De activist.’ Inderdaad, that’s me. Laten we wel zijn, iemand moet jullie toch wakker schudden (of houden)? Momenteel lijkt het een ver-van-ons-bed-show maar voor we het weten heeft onze aarde geen airco meer, en aangezien de mensheid nogal gesteld is op de luxe van airconditioning dacht ik, tijd voor een frisse blik.

Mensen zijn luxepaardjes. In de zomer wordt massaal gekozen voor hotelkamers met airco, we springen geregeld onder de douche voor een heerlijke opfrisbeurt en nemen een verkoelende duik in het zwembad of in de zee, maar och, och wat zouden we raar opkijken als we een bad induiken waar we met geen mogelijkheid meer uit kunnen klimmen.

Ik kreeg bij die gedachte overigens spontaan medelijden met mijn vroegere gezinnetjes in het computerspel ‘the Sims’. Ik overlaadde die lui met luxe, bouwde een groot huis (met airco), en liet een privézwembad aanleggen in hun overweldigende tuin. Soms, als ik een pesthumeur had, verwijderde ik het trappetje uit het zwembad. Ik weet niet wat voor digitale minkukels het waren, maar zonder trappetje waren die fictieve personen dus niet in staat om hun eigen zwembad uit te klauteren. Uiteraard konden ze ook niet eeuwig blijven rondspartelen en dus verdronken ze.

In de tijd dat zij al watertrappelend het zwembad rondgingen op zoek naar de trap, was ik alweer begonnen met het bouwen van een ander huis. Plotseling klonk dan een somber geluidje en verscheen een kleine pop-up onderin beeld, waarin ik zag wat er bij het huis van mijn digitale minkukels was voorgevallen. Er stond een grafsteen naast het zwembad. Ze hadden een langzame en onnodige dood geleden en dat was mijn schuld. Zoiets zou ik in real life nooit op mijn geweten willen hebben.

Op de Noordpool gaat het weliswaar niet over het wel of niet verwijderen van een trappetje maar wel over het rusteloos blijven rondspartelen, in dit geval vanwege smeltende poolkappen. Het zijn niet de fictieve Sims-poppetjes, maar levensechte ijsberen die op den duur eindeloos moeten watertrappelen.

Naast klimaatveranderingen is het prachtige woongebied van de kwetsbare ijsbeer overigens ook doelwit van machtige bedrijven als Gazprom en Shell. Zij willen er boren naar olie. Ik schreef het eerder al, het is nogal een contrast: Natuur tegenover milieuvervuiling, kwetsbaarheid tegenover macht en wit versus zwart. Door al die gedachten over oliewinning, is het de topmannen van Gazprom en Shell ongetwijfeld gaan duizelen en ziet het vast oliezwart voor hun ogen. Tijd dus om het hoofd koel te houden. Tja, en hoe kan dat beter dan met z’n allen mee te werken aan het behoud van die grote witte airco van onze aarde, de Noordpool.

Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook

It's only fair to share...

1 gedachte over “Tijd om het hoofd koel te houden

Reacties zijn gesloten.