Van Noordpool naar boorpool

Van wie is de Noordpool? Dat is een goede vraag. Eigenlijk van niemand maar tegelijkertijd van iedereen. Er zijn landen en bedrijven die het gebied maar al te graag eigen maken. Weet je waarom? Olie. Noordpoololie. Het is nogal een contrast hè: natuur tegenover milieuvervuiling, kwetsbaarheid tegenover macht, non-profit versus profit en wit versus zwart. Een tussenweg bestaat niet.

In Nederland is dit voornamelijk een gaand gevecht tussen olieconcern Shell en milieuorganisatie Greenpeace. Ik vind het absurd. Absurd dat er überhaupt iets als een Noordpoolcampagne opgestart moest worden omdat een paar winststrebers hebben bedacht om het kwetsbare gebied nog kwetsbaarder of misschien zelfs wel kapot te maken. Natuurlijk hebben deze strebers niet de intentie om kapot te maken (althans er even van uitgaande dat er in die mensen iets leeft, dat overeenkomt met gevoel). Het is niet de liefde die blind maakt, het zijn de eurotekens.

Noem me een milieu-activist, vind me een typetje, zie me als een waardeloze winstjager maar besef je dat ik opkom voor het milieu waar ook  jij deel van uitmaakt. Om me in te zetten voor ons milieu stapte ik zondag 15 september in Amsterdam op de fiets. Nou is dat niet zo gek want dagelijks stappen daar honderden mensen op de fiets maar waarschijnlijk niet met vlaggetjes, blokken ijs, ijsbeerklauwen, -snoetjes, -oren of in hele ijsbeerpakken. Ik wel en ik was niet alleen.

Met z’n allen fietsten we de Ice Ride, een tocht van zo’n negen kilometer door Amsterdam. Uiteraard kon een rondje om het tankstation van Shell niet ontbreken. Persoonlijk kreeg ik lichtelijk medelijden met de student die bij dat station een weekendbaantje heeft. Staat het arme schaap daar een beetje kassa te draaien op zijn brakke zondag wordt hij  ineens omsingeld door een hele stoet ijsberen. Baas, je wordt bedankt!

Negen kilometer op de fiets, je zou denken dat die tocht met een halfuur gedaan was, integendeel. Amsterdam is zo’n fijne stad, om de vijf meter staat een stoplicht, dat bovendien om de vijf seconden op rood springt. We stonden eigenlijk meer stil dan dat we konden fietsen. Ik ging bijna denken dat de top van Shell erachter zat.

Een impressie van deze mooie, actieve dag:

2013-09-15 12.47.17

2013-09-15 15.52.33

Ik wil met dit hele verhaal overigens niet zeggen dat iedereen spontaan milieu-activist moet worden. Ik weet, de een gaat zulke onderwerpen meer aan het hart dan de ander. Ik wil jullie ook niet overhalen om donateur te worden bij Greenpeace maar wat ik wel wil, is deze campagne van Greenpeace onder de aandacht brengen omdat ik vind dat deze zaak aandacht verdiend. Het was misschien al duidelijk, ik sta inderdaad achter de campagnes van Greenpeace, maar wat misschien nog niet duidelijk was is dat er maar één wereld te redden is. Deze.

PS. tank voortaan bij Total;

PPS. of koop een elektrische auto;

PPPS. je kunt natuurlijk ook een windmolen in je achtertuin plaatsen;

PPPPS. of zonnepanelen installeren op je dak.

(Oké, en dat alles zeg ik. Wonend in een studentenhuis waar enkel glas overheerst en iedereen een eigen koelkast heeft. Aan de andere kant worden er geen halve wasjes gedraaid, eten we veelal vega, scheiden we plastic, papier en restafval en doen we overal het licht uit.)

Be the difference you want to see in the world.’ Mahatma Gandhi

mijn broer(tje), ik en ijsbeerknuffel Tommie
mijn broer(tje), ik en ijsbeerknuffel Tommie
Tweet about this on Twitter
Twitter
Pin on Pinterest
Pinterest
Share on LinkedIn
Linkedin
Share on Facebook
Facebook

It's only fair to share...